Jiu-Jitsu
Het Japanse Jiu-Jitsu is van oorsprong geen vechtsport maar een vechtkunst waarin elke techniek die bewaard is gebleven dat is omdat het nut van de techniek op het slagveld gebleken is.
Vaak omschreven als vechtkunst waarbij ongewapenden zich tegen gewapenden leren verdedigen.
Het oude Japanse Jiu-Jitsu was geenzins afkomstig van één school of één methode maar veel eerder een verzamelnaam voor de Technieken die onafhankelijkle scholen alleen aan hun discipelen leerden.
Het was Jigoro Kano Senseï die in het midden van de negentiende eeuw door Japan reisde om van diverse oude leraren die schoolgebonden technieken te leren en te verzamelen.
Hij werd van veel oorspronkelijke Ryu's(scholen) de schatbewaarder.
Uiteindelijk ontierp Kano het Judo Waarin veel van de Japanse Krijgskunst technieken maar ook de moraal van "de Samoeraï" zijn terug te vinden.
Dit komt het duidelijkst naar voren in de Oude Kata's Zoals het Kime no Kata,Koshiki no Kata.
Waarin zelfs de wapens en het harnas van de Samouraï een rol spelen.
Het Europese JiuJitsu is evenals het Japanse een verzameling vecht technieken waarin het tijdsbeeld en de trend van invloed zijn.
Is het Jiu-Jitsu aan het begin van de twintigste eeuw vooral een verzameling Arm en beenklemmen met hier en daar een worp of verwurging,al snel is de europese invloed te zien Verdedigingen tegen westerse vechtkunsten als boksen,worstellen en savate doen vanaf de jaren veertig hun intrede.
In de jaren Zeventig beïnvloedt "Karate" met haar schoppen en stoten het Jiu-Jitsu,en dit gebeurd ook met trends als Kickboksen, Freefight,en de huidige hause van reality based combat sports.
JiuJitsu is verworden tot een modern vechtsysteem dat zich aanpast aan de tijd.